از نام‌هاى خود ، مشتق ساخت . او " محمود " است و من ، محمّدم . اى على ! خداوند ، نام تو را از نام‌هاى خود ، مشتق ساخته است . اوست " علىّ اعلى " و تو على هستى . و تو ، اى حسن خداوند ، نامت را از نام‌هاى خود ، بر گرفته كه او " محسن " است و تو حسن هستى . و تو ، اى حسين ! خداوند ، نام تو را نيز از نام‌هاى خود گرفته كه او " ذو الإحسان " است و تو حسين هستى . و تو ، اى فاطمه ! خداوند ، نام تو را نيز از نام‌هاى خود برگرفته كه او " فاطر " است و تو فاطمه‌اى " . سپس فرمود : " بار خدايا ! تو را گواه مىگيرم كه با هر كس با ايشان آشتى در پيش گيرد ، آشتى در پيش مىگيرم و با هر كه با ايشان سرِ جنگ داشته باشد ، سرِ جنگ دارم و دوستدار كسى هستم كه ايشان را دوست داشته باشد و كينه كسى را در دل دارم كه كينه ايشان را در دل دارد و دشمن كسى هستم كه دشمن آنهاست و دوست كسى هستم كه دوست آنهاست ؛ زيرا آنها از من‌اند و من از آنهايم " . 13 / 17 دين با آنان آغاز مىگردد و با آنان پايان مىگيرد 3267 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله به على عليه السلام : اى على ! خداوند ، دين را با ما به پايان برده ، چنان كه آن را با ما آغاز كرده است و خداوند ، در پرتو ما ، دل‌هاى شما را پس از دشمنى و نفرت ، الفت بخشيده است . 3268 . امام على عليه السلام در بيان حديثى كه پيامبر صلى اللّه عليه و آله او را از فتنه‌هايى آگاه كرد كه پس از ايشان بر امّت مىرسد تا زمانى كه عدالت آنها را فرا بگيرد : [ گفتم : ] اى پيامبر خدا ! عدالت از ماست يا از غير ما ؟ پيامبر صلى اللّه عليه و آله فرمود : " از ماست . خداوند ، دين را با ما آغاز كرد و با ما به پايان مىبرد و در پرتو وجود ما ، پس از شرك ، ميان دل‌ها انس افكنْد و به خاطر وجود ما ، پس از فتنه ، به دل‌ها الفت مىبخشد " . گفتم : ستايش ، خداى را به سبب آنچه از فضل خود به ما بخشيده است .